Distill

เมื่อไรควรใช้

/impeccable distill ลบสิ่งที่ไม่ควรอยู่ที่นั่น ปุ่มที่แข่งกัน ข้อมูลซ้ำซ้อน ขอบตกแต่ง ฟอนต์สามตัวที่หนึ่งตัวก็พอ รายการนำทางหกรายการที่สามรายการคือที่ต้องการ ใช้เมื่ออินเทอร์เฟซรู้สึกแออัด ยุ่ง หรือเหมือนกำลังพยายามทำหลายอย่างเกินไปในครั้งเดียว

ใช้หลัง /impeccable critique ตั้งค่าสัญญาณ “ภาระทางปัญญา” หรือ “สัญญาณรบกวนทางสายตา” หรือเมื่อใดก็ตามที่หน้าเติบโตจากการสะสมและไม่มีใครทำการแก้ไข

วิธีการทำงาน

สกิลเริ่มจากคำถามเดียว: งานเดียวที่อินเทอร์เฟซนี้พยายามทำคืออะไร? ทุกอย่างที่ไม่ช่วยงานนั้นอยู่บนตะเกียบรอถูกตัด

มันทำงานสองพาส:

1. ประเมินแหล่งที่มาของความซับซ้อน อิลิเมนต์มากเกินไป ความหลากหลายเกินไป ข้อมูลล้น สัญญาณรบกวนทางสายตา ลำดับชั้นสับสน การแพร่กระจายของฟีเจอร์ ตั้งชื่อแต่ละอย่าง
2. แก้ไขอย่างไร้ความปรานี ลบสิ่งที่ไม่จำเป็น รวมสิ่งที่รวมได้ ซ่อนสิ่งที่รอได้ รวมความหลากหลายเป็นการจัดการเดียว ยึดมั่นในภาษาภาพเดียว

หลักการ: ทุกอิลิเมนต์บนหน้าต้องแสดงเหตุผลในการมีอยู่ของมัน อุปสรรคน้อยลง ไม่ใช่ฟีเจอร์น้อยลง

ลองใช้งาน

/impeccable distill this dashboard

ก่อน: สไตล์การ์ดสี่แบบ ตัวแปรปุ่มสามแบบ การจัดการส่วนหัวสองแบบ ไซด์บาร์ที่มี 14 รายการจัดกลุ่มเป็น 5 ส่วน

หลังจากพาส /distill การเปลี่ยนแปลงทั่วไป:

• ยุบสไตล์การ์ดสี่แบบเป็นหนึ่งแบบ
• เลือกหนึ่งตัวแปรปุ่ม ลดขั้นที่เหลือเป็นลิงก์ข้อความ
• รวมส่วนหัวให้เป็นแบบเดียว
• จัดกลุ่มไซด์บาร์เป็น 3 ส่วน ไม่ใช่ 5
• ซ่อนตัวเลือกขั้นสูงหลังการเปิดเผย

สิ่งต่างๆ น้อยลง แต่ละอย่างชัดเจนขึ้น

ข้อควรระวัง

• สับสน distill กับ delete Distill ลบอุปสรรค มันไม่ได้ลบฟีเจอร์ที่ผู้ใช้ต้องการ หากผู้ใช้พึ่งพาบางอย่างทุกวัน หาทางเก็บมันไว้เงียบๆ ไม่ใช่หาทางตัดมัน
• รันเร็วเกินไป หากฟีเจอร์ยังเติบโต การ distill ตอนนี้หมายถึงการ distill สิ่งเดียวกันอีกครั้งสัปดาห์หน้า รอจนกว่ารูปร่างมั่นคง
• คาดหวังให้มันแทนที่งานด้านลำดับชั้น บางครั้งการแก้ไขที่ถูกต้องไม่ใช่การลบสิ่งต่างๆ แต่เป็นการจัดเรียงพวกมัน ใช้ /impeccable layout เมื่อปัญหาคือเลย์เอาต์ ไม่ใช่จำนวน